Zobacz nowe serwisy Kulturalnej Polski! Adam MickiewiczDziadyPan TadeuszKonrad Wallenrod
Streszczenia, opracowania lektur

Do Joachima Lelewela

Adam Mickiewicz

Opracowania:

Bellorum causas et vitia, et modos
Ludumque Fortunae, gravesque
Principum amicitias, et arma...

Periculosae plenum opus aleae
Tractas, et incedis per ignes
Suppositos cineri doloso.
Horat. L. II. c. 1.


O, długo modłom naszym będący na celu,

Znowuż do nas koronny znidziesz LELEWELU!

I znowu cię obstąpią pobratymcze tłumy,

Abyś naprawiał serca, objaśniał rozumy.

Nie ten, co wielkość całą gruntuje w dowcipie,

Rad tylko, że swe imię szeroko rozsypie .

I że barki księgarzom swymi pismy zgarbi:

Nie taki ziomków serca na wieczność zaskarbi;

Ale kto i wyższością sławy innych zaćmi,

I sercem spółrodaka żyje między braćmi.

LELEWELU, w oboim jak ci zrównać blasku?

Szczęśliwyś i w przyjaciół, i w prawd wynalazku.

Oto nad wiek młodziana przerosłeś niewiele,

Tobie mędrszemu siwe zajrzą Matuzele;

Imię twoje wybiegło za Chrobrego szranki,

Między teutońskie sędzie i bystrzejsze Franki;

A jak mocno w litewskim uwielbianyś gronie,

Publicznie usta nasze wyznają i dłonie.



Już długo z sal uczonych wracało na sucho

Łakome, a przez ciebie znarowione ucho;

Zacznij słynąc cudami dla uczniów natłoku,

Coś je tylekroć sprawił w onegdajszym roku,

Gdy twoim czarodziejskim użyciem sposobów

Greckie i Rzymian cienie ruszałes spod grobów.

Wstają z martwych, przechodzą na prawdy zwierciadła.

Od czoła ich Plutona przyłbica odpadła

I żelazne na piersiach łamią się pokrycia,

W których myśli i chęci taili za życia.

Oto mędrzec Fedona, to Persów zabierca:

Patrzym w bezdenność myśli, w labirynt ich serca.

Tam iskra światła, ówdzie nasiona potęgi,

Gdy je zdarzeń pomyślnych wzmaga oddech tęgi,

Iskra łunę roznieca, z nasionek wylęga

Olbrzym dosięgający brzegów ziemiokręga.

Tak dzielne genijusze panują nad światem;

Teraźniejszość upada przed ich majestatem;

Stworzenia, które kiedyś wyda przyszłość mętna,

Niosą kolor ich blasku lub ich razów piętna.

Ale równa jest wielkość, czy to światu władać,

Czy skutki wielkiej władzy nad światem wybadać.



Nieraz miasto w podziemną rozpadlinę gruchnie,

Słońce kirem zachodzi, woda płomień buchnie;

Nadarzeń się takowych mnogie żyją świadki,

Przecież ich źródła dociec umie arcyrzadki;

A na podobnej liczbie jeszcze gorzej zbywa,

Co by, różnego wątek spajając ogniwa,

Potrafili wybadać za rozsądku wodzą:

Jak się z przyczyny wspólnej różne skutki rodzą,

Jak podziemny wypadek morzem zakołata

I niebieskiego sprawi zaburzenie świata.



Z mniejszości postępujmy ustawnie do góry,

Z martwej, przejdżmy w krainę żyjącej natury.

Kędy ludzkość jest światem, żywiołami duchy,

Jak śledzić przyczyn, związać następów łańcuchy?

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 - 


Drukuj  Wersja do druku     Wylij  Wyślij znajomemu


Komentarze
artykuł / utwór: Do Joachima Lelewela




Dodaj komentarz


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 






Menu:

Cytaty, sentencje

Linki:
Adam Asnyk
Juliusz Słowacki
Studia Lublin
Pan Tadeusz
Dżuma



   





.:: top ::.
Copyright mickiewicz.kulturalna.com
Wydawca: Olsztyńskie Towarzystwo Inicjatyw Kulturalnych - Kulturalna Polska
współpracaautorzykontakt